Polski dla dorosłych: gdzie szukać bezpłatnych kursów i jak zbudować tygodniowy plan nauki

Bezpłatne kursy finansowane przez samorządy

Część miast finansuje bezpłatne kursy polskiego dla dorosłych cudzoziemców, zlecając je organizacjom pozarządowym. Przykładem jest Kraków: w ramach programu „Otwarty Kraków” miasto przeznaczyło 300 tys. zł na nieodpłatne kursy dla osób od 18 lat, prowadzone na różnych poziomach w co najmniej sześciu dzielnicach, z rekrutacją po polsku, angielsku, ukraińsku i rosyjsku oraz możliwością udziału rodziców z dziećmi. Zajęcia zaplanowano od maja do grudnia 2025 r.

Podobne programy działają w innych miastach, ale zmieniają się co roku i często prowadzą je fundacje wybrane w konkursie. Najlepiej szukać ich na stronie urzędu miasta (zakładki „cudzoziemcy”, „wielokulturowość”), w punktach informacyjnych dla cudzoziemców i u organizacji wspierających migrantów.

Inne miejsca, w których warto pytać

Oprócz kursów miejskich istnieje kilka stałych źródeł zajęć — część bezpłatnych, część płatnych, ale tańszych niż prywatne szkoły.

• Biblioteki publiczne — kluby konwersacyjne, spotkania dla cudzoziemców, książki do nauki polskiego do wypożyczenia.
• Powiatowe urzędy pracy i projekty finansowane z funduszy publicznych — kursy językowe bywają częścią programów aktywizacji zawodowej cudzoziemców.
• Centra języka polskiego przy uczelniach — kursy płatne, ale dobrze ustrukturyzowane, często z przygotowaniem do egzaminu certyfikatowego.
• Organizacje pozarządowe i parafie — kursy prowadzone przez wolontariuszy, zwykle na poziomach podstawowych.
• Pracodawca — w niektórych firmach można uzyskać dofinansowanie kursu, np. przez Krajowy Fundusz Szkoleniowy.

Jak ocenić kurs

Bezpłatny kurs jest dobry, jeśli prowadzi Cię do konkretnego celu. Zapytaj przed zapisem:

• Czy jest test poziomujący i grupy na różnych poziomach?
• Ile godzin trwa kurs i czy zajęcia są regularne (np. dwa razy w tygodniu)?
• Czy zajęcia obejmują mówienie, a nie tylko gramatykę?
• Czy kurs przygotowuje do egzaminu certyfikatowego, jeśli go potrzebujesz (np. B1 do wniosku o obywatelstwo)?
• Czy dostaniesz zaświadczenie o ukończeniu?

Plan na 4–5 godzin tygodniowo

Dorośli uczą się najskuteczniej, gdy łączą kurs z codziennym kontaktem z językiem. Przykładowy tydzień dla osoby pracującej:

• 2 × 90 minut zajęć w grupie (kurs).
• 5 × 15 minut powtórki słownictwa z fiszek — w tramwaju albo w przerwie w pracy.
• 1 rozmowa po polsku tygodniowo poza kursem: klub w bibliotece, sąsiad, kolega z pracy.
• 1 krótki tekst pisany: wiadomość do szkoły dziecka, e-mail do urzędu — z poprawą przez lektora lub znajomego.
• Codzienny kontakt bierny: polskie radio, podcast lub serial z napisami.

Jeśli celem jest certyfikat

Państwowy egzamin z polskiego jako obcego sprawdza cztery umiejętności w części pisemnej (słuchanie, czytanie, gramatyka, pisanie) oraz mówienie. Każdą trzeba zdać osobno — na poziomie B1 co najmniej 50 proc. punktów w każdym module. Dlatego w planie nauki warto od początku ćwiczyć wszystkie cztery obszary, a nie tylko rozmowę.